იასპი — ბუნების ფერადი ტილო, მრავალფეროვანი აქატური საიდუმლო და ოსტატის რჩევები
იასპი წარმოადგენს ფარულკრისტალური კვარცის SiO2 და ჭარბი მინარევებისგან (ძირითადად რკინის ოქსიდები, თიხნარი და სხვა მინერალები) შემდგარ ქანს. მისი სახელწოდება მოდის ბერძნული სიტყვიდან "iaspis", რაც „ჭრელ“ ან „დალაქავებულ ქვას“ ნიშნავს. მინარევების მაღალი შემცველობის გამო (ზოგჯერ 20%-მდე), იასპი გამოირჩევა ნიმუშების წარმოუდგენელი მრავალფეროვნებით, უნიკალური ორნამენტებითა და ფერთა პალიტრით.
ოსტატის თვალით, იასპი არის ბუნების მიერ დახატული ნამდვილი სურათი. არ არსებობს იასპის ორი აბსოლუტურად იდენტური ნიმუში, რაც მას უნიკალურ მასალად აქცევს როგორც საიუველირო, ისე დეკორატიულ-გამოყენებით ხელოვნებაში.
ძველი ცივილიზაციები: იასპი კაცობრიობისთვის ცნობილი ერთ-ერთი უძველესი მინერალია. პალეოლითის ხანაში მას იყენებდნენ შრომისა და საბრძოლო იარაღების (ისრის პირები, საფხეკები) დასამზადებლად მისი სიმაგრისა და ბლანტი სტრუქტურის გამო.
ძველი ეგვიპტე და საბერძნეთი: ეგვიპტეში წითელი იასპისგან ამზადებდნენ ქალღმერთ ისიდას დამცავ ამულეტებსა და ბეჭდებს. ბერძნები მას თვლიდნენ ძლიერ თილისმად, რომელიც იცავდა მფლობელს შხამებისა და ბოროტი თვალისგან.
ენერგეტიკა და სულიერი მნიშვნელობა: ლითოთერაპიაში იასპი ცნობილია როგორც „მკურნალი და ენერგიის სტაბილიზატორი“. სხვადასხვა ფერის იასპი სხვადასხვა ჩაკრასთან ასოცირდება (მაგალითად, წითელი იასპი — ფუძის ჩაკრასთან, მწვანე — გულის ჩაკრასთან). მიჩნეულია, რომ ქვა მფლობელს ანიჭებს შინაგან სიმშვიდეს, ფიზიკურ გამძლეობას და იცავს უარყოფითი ვიბრაციებისგან.
იაშმასთან მუშაობა ქვისმთლელისა და იუველირისთვის ძალიან კომფორტულია, რადგან მას არ გააჩნია ტკეჩადობა და კარგად ექვემდებარება დამუშავებას.
ქიმიური შემადგენლობა: SiO2 (კვარცი/ქალცედონი) Fe2O3,FeO, თიხნარის და ალუმინოსილიკატების მინარევებით.
კრისტალური სისტემა: ტრიგონალური (ფარულკრისტალური აგრეგატები).
სიმაგრე (მოოსის სკალით): 6.5 - 7.0 (მაღალი სიმაგრე, მდგრადია ნაკაწრებისადმი).
სიმკვრივე: 2.58 - 2.91
ტკეჩადობა: არ გააჩნია (გადაჭრილ მდგომარეობაში- ნიჟარისებრია).
გარდატეხის მაჩვენებელი (Refractive Index): 1.54 - 1.55
ფერი: პრაქტიკულად ყველა ფერი — წითელი, ყავისფერი, მწვანე, ყვითელი, ზოლიანი, ლაქოვანი, „ლანდშაფტური“.
ბზინვარება: ცვილისებრი, აბრეშუმისებრი ან მინისებრი (კარგი პოლირების შემდეგ).
იასპი კლასიფიცირდება მისი შაბლონისა და ფერის მიხედვით:
წითელი იასპი (Red Jasper): შეიცავს ჰემატიტის (Fe2O3) მაღალ პროცენტს.
ლანდშაფტური/სურათოვანი იასპი (Picture Jasper): ბუნებრივი ნახატები, რომლებიც მთებს, უდაბნოებსა და ხეობებს მოგვაგონებს.
ოკეანის იასპი (Ocean Jasper): სფეროლითური სტრუქტურის, წრიული ორნამენტებით.
მწვანე/ლენტიანი იასპი : ზოლებიანი ან ლაქოვანი სტრუქტურის.
იასპი ფართოდაა გავრცელებული მთელ მსოფლიოში, თუმცა განსაკუთრებული დეკორატიული ხარისხის ნიმუშები მოიპოვება შემდეგ რეგიონებში:
ინდოეთი (დეკანის პლატო): ცნობილია წითელი და მრავალფერიანი იასპით.
აშშ (ორეგონი, აიდაჰო, კალიფორნია): საუკეთესო „ლანდშაფტური“ იასპის საბადოები.
რუსეთი (ურალი და ალთაი): ისტორიულად ცნობილია ზოლიანი და პორფირისებრი იასპის გიგანტური საბადოებით.
მადაგასკარი: ოკეანის იასპის ძირითადი წყარო.
ბრაზილია, ავსტრალია, გერმანია და ეგვიპტე.
საიუველირო ხელოვნება: მზადდება კაბოშონები, მძივები, სამაჯურები, ბეჭდები და გულსაკიდები. განსაკუთრებით პოპულარულია ეთნო და ბოჰო სტილის ნაკეთობებში.
დეკორატიულ-გამოყენებითი ხელოვნება: საუკუნეების განმავლობაში იასპისგან ამზადებდნენ ლარნაკებს, ზარდახშებს, მაგიდის ზედაპირებს, პანოებსა და მცირე ქანდაკებებს (მუზეუმებში ინახება იასპისგან გამოკვეთილი უნიკალური ერმიტაჟის ლარნაკები).
ინტერიერის დიზაინი: გამოიყენება მოსაპირკეთებელ ფილებად და დეკორატიულ ელემენტებად.
ჭრა და პოლირება: მაღალი სიმაგრისა (6.5-7.0) და ტკეჩადობის არარსებობის გამო, იასპი იდეალურია ჭრისა და გრავირებისთვის. კაბოშონის ჭრა და ბრტყელი პოლირება საუკეთესოდ წარმოაჩენს ქვის ბუნებრივ ორნამენტს.
პოლირების ხარისხი: იასპი იღებს თითქმის სარკისებრ ბზინვარებას სწორი ალმასის პასტებითა და ფელცით დამუშავებისას.
მოვლა და შენახვა:
გამძლეობა: ქვა ძალიან გამძლეა და ნაკლებად ექვემდებარება ნაკაწრებს.
წმენდა: მარტივად იწმინდება თბილი, საპნიანი წყლით. უსაფრთხოა ულტრაბგერითი წმენდაც.
ქიმიკატები: მოარიდეთ ძლიერ მჟავებსა და აგრესიულ ქიმიკატებს.