სარდონიქსი (Sardonyx) — ფენოვანი დიდებულება, ანტიკური ბეჭდები და ოსტატის საიდუმლოებები
სარდონიქსი (SiO2) წარმოადგენს აქატისა და ქალცედონის ჯგუფის ზოლიან, ფენოვან სახეობას, სადაც მონაცვლეობს სარდის/სარდიონის მოწითალო-ყავისფერი (ან ნარინჯისფერ-წითელი) და ონიქსის თეთრი (ან მოშავო-ნაცრისფერი) პარალელური შრეები. დასახელება „სარდონიქსი“ პირდაპირ აერთიანებს ორ სიტყვას: „სარდი“ (მოყავისფრო-წითელი ქალცედონი) და „ონიქსი“ (ბერძნ. Onyx — ფრჩხილი), რაც მის ფენოვან სტრუქტურაზე მიუთითებს.
სარდონიქსი არის გლიპტიკის — კამეოებისა და ინტალიოების ნაკეთობის — აბსოლუტური მეფე. მისი მკვეთრად გამოკვეთილი, პარალელური ფერადი შრეები იუველირსა და ქვაზე მკვეთელს საშუალებას აძლევს, ზედა თეთრ შრეზე გამოკვეთოს რელიეფური გამოსახულება (მაგ. პორტრეტი), ხოლო ქვედა მუქი შრე გამოიყენოს როგორც კონტრასტული ფონი.
ანტიკური რომი და საბეჭდი ბეჭდები: რომის იმპერიაში სარდონიქსი უაღრესად მაღალფასიანი ქვა იყო. რომაელი სენატორები და მხედართმთავრები მას იყენებდნენ პირადი ბეჭდების ამოსაჭრელად. სარდიონის მსგავსად, პოლირებულ სარდონიქსსაც გააჩნია უნიკალური თვისება — მასზე დასხმული გამდნარი ცვილი ან ცვილით დაბეჭდილი დოკუმენტი ქვის ზედაპირს არ ეწებება.
მფარველი არმიისა და მეომრებისთვის: რომაელი ლეგიონერები ატარებდნენ სარდონიქსის ამულეტებს, რომლებზეც ამოკვეთილი იყო ომის ღმერთის, მარსის ან ჰერაკლეს გამოსახულება. სჯეროდათ, რომ ქვა მებრძოლს ანიჭებდა უშიშრობას, დისციპლინასა და გამარჯვებას.
ენერგეტიკა და სულიერი მნიშვნელობა: ლითოთერაპიაში სარდონიქსი მიჩნეულია ოჯახური კეთილდღეობის, სიმყარისა და ხანგრძლივი პარტნიორობის ქვად. იგი უკავშირდება ფუძის (მულადჰარა) ჩაკრას. სჯერათ, რომ ქვა მფლობელს იცავს სიცრუისგან, ამცირებს სტრესს და უვითარებს თვითკონტროლს.
სარდონიქსთან მუშაობისას ოსტატმა უნდა გაითვალისწინოს მისი მიკროკრისტალური, ფენოვანი სტრუქტურა და შრეების თანაბარზომიერება.
ქიმიური ფორმულა: SiO2 (სილიციუმის დიოქსიდი — ქალცედონის/აგატის ჯგუფი რკინის ოქსიდის მინარევებით).
კრისტალური სისტემა: ტრიგონალური (ფარულკრისტალური აგრეგატი).
სიმაგრე (მოოსის სკალით): 6.5 - 7.0 (მაღალი სიმაგრე; მდგრადია ნაკაწრებისადმი).
სიმკვრივე: 2.58 - 2.64
ტკეჩადობა: არ გააჩნია (ცვილისებრი ან ნიჟარისებრი ნატეხი).
გარდატეხის მაჩვენებელი (Refractive Index): 1.530 - 1.540
ფერი: წითელ-ყავისფერი, ნარინჯისფერ-წითელი შრეების მონაცვლეობა თეთრ, რძისფერსა ან ნაცრისფერ შრეებთან.
ბზინვარება: ცვილისებრი, აბრეშუმისებრი, პოლირების შემდეგ — მინისებრი.
გამჭვირვალობა: ნახევრად გამჭვირვალედან გაუმჭვირვალემდე.
ინდოეთი (გუჯარათი): საუკუნეების განმავლობაში ითვლებოდა და დღემდე რჩება ყველაზე მკვეთრი, მკაფიო შრეების მქონე სარდონიქსის მთავარ წყაროდ.
ბრაზილია და ურუგვაი: მსოფლიო ბაზრის უმსხვილესი მომწოდებლები.
მადაგასკარი: ცნობილია განსაკუთრებით გაჯერებული და კონტრასტული ფენოვანი ნიმუშებით.
აშშ, გერმანია (იდჰარ-ობერშტაინი — ისტორიული დამუშავების ცენტრი) და რუსეთი (ურალი).
გლიპტიკა (კამეოები და ინტალიოები): სარდონიქსი უპირველესი მასალაა რელიეფური პორტრეტებისა და სატყუარა ბეჭდების გამოკვეთისთვის.
საიუველირო ხელოვნება: გამოიყენება მამაკაცისა და ქალის ბეჭდებში (საგვარეულო გერბების ამოსაკვეთად), სამაჯურებში, მძივებსა და გულსაკიდებში.
დეკორატიულ-სანახელოვნო ხელოვნება: ზარდახშები, მცირე ქანდაკებები და დეკორატიული ჭურჭელი.
ორიენტაცია ჭრისას: ოსტატის მთავარი ამოცანაა ქვის ჭრისას შრეების ზუსტი ჰორიზონტალური ორიენტირება. კამეოს გამოკვეთისას თეთრი შრე გამოიყენება ფიგურისთვის, ხოლო ქვედა ყავისფერ-წითელი შრე — ფონისთვის.
ხელოვნური შეღებვა: ბაზარზე არსებული ბევრი „სარდონიქსი“ სინამდვილეში ჩვეულებრივი აქატია, რომელიც ქიმიურად და თერმულად არის შეღებილი (მაგ. თაფლისა და მჟავის ხსნარებით). ნატურალური სარდონიქსის ფერები უფრო რბილი და ბუნებრივია.
მოვლა და შენახვა:
სიფრთხილე: სიმაგრე 6.5-7.0 ქვის მაღალ გამძლეობას უზრუნველყოფს, თუმცა მოარიდეთ აგრესიულ ქიმიურ ნივთიერებებსა და ძლიერ მექანიკურ დარტყმებს.
წმენდა: მარტივად იწმინდება თბილი საპნიანი წყლით და რბილი ქსოვილით.